Leopold Nathan

Uit etiwiki
Ga naar:navigatie, zoeken
Leopold Nathan

Leopold Nathan (Laupheim, 30 juli 1864 - Berlijn-Dahlem, 24 december 1937) was een Duits wetenschapper, brouwer en uitvinder. Hij werd geboren op Schloss Laupheim. Dit slot had de beschikking over een brouwerij, zo ontstond al vroeg niet alleen zijn interesse naar gisting maat ook die naar de natuur in het algemeen. Wegens een zwakke gezondheid ging hij na het lager onderwijs op doktersadvies niet naar het Gymnasium maar in de leer bij een oom, waar hij in de buitenlucht zijn liefde voor bloemen en planten kon omzetten in theoretische kennis.
Nog voor zijn 18e ging hij fruit- en wijnbouw studeren aan de hogeschool van Geisenheim. Hier was hij enige tijd de assistent van Hermann Müller, beter bekend als Hermann Müller-Thurgau, de veredelaar van het druivenras Müller-Thurgau.
Nathan ging zich toeleggen op het maken van wijn uit bessen en had veel aandacht voor de gistsoorten die daarbij gebruikt werden. In de winter van 1888 kwam Nathan opnieuw in aanraking met het brouwen toen hij gedurende drie maanden de gist reincultuur bestudeerde in het beroemde laboratorium van de Carlsberg brouwerij, waar Emil Christian Hansen baanbrekend werk verrichtte voor de brouwindustrie.
De jaren daarop legde hij zich meer en meer toe op vergisting, eerst van bessen, later ook de bereiding van champagne en schaumwein en sekt - de Duitse versie van champagne.

Nathan Instituut
Nathan ontwikkelt een nieuwe manier om bier onder nagenoeg steriele omstandigheden ten vervaardigen en sneller te laten rijpen, het [Nathan_Brouwerij|Nathan Systeem]. Rond de eeuwwisseling komt Leopold Nathan naar Zwitserland, waar hij later het staatsburgerschap zou krijgen. In 1912 wordt in Zürich, samen met Ing. Gille, Bonenblust en Einstein het Nathan instituut opgericht. Vanuit dit instituut wordt het proces en de onderdelen van de brouwinstallaties verder verbeterd en de commerciële activiteiten ondersteund.
De chemische afdeling van de Technische Hogeschool München verleent Nathan als waardering voor zijn werk in 1923 de titel 'Doctor ing.'.